Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παναγία η Γαμησιανή

(Repost από τα παλιά λόγω των ημερών)

"Γαμώ την Παναγία μου". Διάολε...Παραδέχομαι ότι υπάρχουν στιγμές όπου με εκφράζει αυτή η φράση τελικά. Είναι εξαιρετικά ηχηρή, καθώς προφέρεται ως "ΓΑΜΩΤΗΜΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ" (με μια ανάσα). Σχεδόν ποτέ δεν την λες απλά για την πεις. Τη φωνάζεις. Και μάλιστα τονίζοντας κάθε συλλαβή, με το βλέμμα στραμμένο ψηλά. Υπερήφανα, οργισμένα και ταυτόχρονα με μια δόση απόγνωσης. 

Για τον ελληνορθόδοξο κόσμο είναι η ύψιστη ύβρις, καθώς αφορά τη μητέρα του θεανθρώπου. Γι αυτό και απόλυτα προσβλητική. Για μένα είναι η ελίτ στο υβριστικό οπλοστάσιό μου -και δεν θέλω να την χρησιμοποιώ συχνά. Είναι κάτι σαν "γαμιέται η νύμφη ανύμφευτος, ο κρίνος, το ψαλιδισμένο πουλάκι του Ιησού και οι βλαμμένοι που σταυροκοπιούνται ασύστολα". Σαν πυρηνική κεφαλή σε έκδοση pocket.

Είμαι ενάντια στην άσκοπη χρήση της. Είναι άδικο να χρησιμοποιείται σε μικρές, καθημερινές ατυχίες. Η βρισιά αυτή έρχεται κατευθείαν από την Ιλιάδα. Συγγενής πρώτου βαθμού με τις κατάρες προς τους θεούς που εμπλέκονταν συνεχώς στις ζωές των ανθρώπων. Εκστομίζοντας την, ταυτόχρονα ξορκίζω την ασεξουαλική θρησκεία όπου το "ευλογημένο" αρσενικό σέρνει από τα μαλλιά το θηλυκό -αρκεί να βρίσκονται "εις γάμου κοινωνίαν". Εκείνο το πανάρχαιο θρησκευτικό κατάλοιπο τρόμου και βίας απέναντι στη διαφορετικότητα. Τα κοινωνικά ισοδύναμα της τρομοκρατίας με τους βιβλικούς αφορισμούς και τη διδακτέα ύλη τους. Μαζί με τις τερατογονικές σχέσεις εκείνων που έχουν εκπαιδευτεί να ζουν με αυτά. 

Συμφωνώ λοιπόν απόλυτα με την Άρεντ: "Η τρομοκρατία δεν είναι ταυτόσημη της βίας. Είναι αυτό που δημιουργείται όταν η βία δεν παιραιτείται και προσπαθεί λυσσαλέα να διατηρήσει πλήρως τον έλεγχο".
Απέναντι σε ένα τέτοιο πρεσάρισμα λοιπόν χρησιμοποιώ την εσχάτη των ύβρεων. "Γαμώ την Παναγία ΜΟΥ". Αντωνυμία κτητική. Όπως την ορίζω εγώ στο μυαλό μου. Ένοχος ανομοιότητας και ανεπίδεκτος στρατηγικών. Οργισμένα και με μια δόση απόγνωσης.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΟΒΕΛΙΑΣ ΣΚΥΛΟΣ

Αυτό το Πάσχα θα πρωτοτυπήσω. Δηλαδή...όχι εγώ ακριβώς. Ο Θεός μου το θέλει. Και ο γιος του. Και οι Άγιοι. Από τον Άγιο Δημήτριο (μεγάλη η χάρη του) μέχρι τον Άγιο Σπυρίδωνα (μεγάλη η χάρη του επίσης).Ναι, θα πρωτοτυπήσω. Δεν θα σουβλίσω αρνί ή κατσίκι. Θα σουβλίσω ΣΚΥΛΟ.
Λέω να βρω έναν εκτροφείου, με pedigree και παράσημα. Και θα τον ονομάσω Οβελίξ.
Οβελίξ, ο οβελίας σκύλος. Γαμάτο ονοματάκι, έτσι; Γιατί εμείς οι χριστιανοί έχουμε ΚΑΙ χιούμορ. Θα τον παχύνω λοιπόν μια χαρά και τη Μεγάλη Πέμπτη θα τον σφάξω. Θα προσέξω μάλιστα το κόψιμο στο λαιμό να είναι βαθύ. Από τη σφαγίτιδα έως την τραχεία -και τούμπαλιν.Γιατί όπως προανέφερα, αυτό θέλει ο Θεός μου. Και ο γιος του. Και οι Άγιοι. Μεγαλύτερες τομές αφαίμαξης. Περισσότερο αίμα. Ο σκύλος συμβολίζει Εκείνον (προσοχή στο κεφαλαίο 'Ε') που έχυσε το αίμα του στον Σταυρό. Για να σωθούμε. Από τι, δεν ξέρω, θα σε γελάσω.Η ουσία είναι πως σωθήκαμε. Βέβαια έχουν περάσει δυο χιλιάδες χρόνια από τότε...Τρισεκατομμύρια τετράποδα βρέθηκαν…

DOCUMENTA 14: Το φάντασμα του Αδόλφου στέλνει ΝΑΖΙάρικα φιλάκια από την κόλαση

ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ: Τα Γερμανά εκθέτουν Χίτλερ στο όνομα της Τέχνης, δίπλα ακριβώς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και σε μια χώρα όπου η ναζιστική μηχανή θέρισε εκατοντάδες χιλιάδες ζωές στον Β' Παγκόσμιο.http://www.themalaymailonline.com/features/article/in-a-first-german-art-exhibition-documenta-opens-in-athensΤο ανσάμπλ εμετού περιλαμβάνει και κακοποίηση ζώων.
https://www.zoosos.gr/54-zontana-provata-sto-geoponiko-panepistimio-athinon-sto-plaisio-tis-documenta-14/#axzz4dq1vnz3hΣυνεχίστε να κοιτάτε αποχαυνωμένοι το έγκλημα και μην ανησυχείτε. Ο Κορτώ ετοιμάζει ανάρτηση στο Facebook για το πώς το μουστάκι του Αδόλφου πασαλείφτηκε με Νουτέλα. Μην παραλείψετε να του κάνετε 'λάικ'.

ATHENS PRIDE (Heterophobia Nervosa)

Αγαπητοί gay που θα πάρετε μέρος στο καρναβάλι με τίτλο "Athens Pride": 

ΕΙΣΤΕ ΗΛΙΘΙΟΙ. Η συγκεκριμένη εκδήλωση είχε κάποτε συγκεκριμένο σκοπό και σεις τον ρίξατε στα όρνεα του lifestyle και του χιπστερισμού.

ΕΝΤΕΛΩΣ ΗΛΙΘΙΟΙ. Αρκεί κανείς να ρίξει μια ματιά στους χορηγούς της εκδήλωσης για να καταλάβει ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Γιατί αν άξιζε πραγματικά, δεν θα τη διαλαλούσε η Lifo, ο Καμίνης, το Mad και εκείνος ο λαδέμπορας, ο Κορτώ.


ΤΕΡΜΑ ΗΛΙΘΙΟΙ ΛΕΜΕ. Ενώ το ζητούμενο είναι ο σεβασμός και το δικαίωμα στη διαφορετικότητα, με τέτοιες εκδηλώσεις μόνοι σας μπαίνετε στο μαντρί του περιθωρίου -με τους φραγκάτους σπόνσορες να βάζουν τσαχπίνικα τον σύρτη. Γιατί βλέπεις, από το "διεκδικώ το σεβασμό" μέχρι το "γίνομαι σούργελο", τα όρια γίνονται θολές γραμμές από τη χρυσόσκονη και το glitter. 

(Αλήθεια...Πώς θα φαινόταν άραγε ένα ανάλογο φεστιβάλ "υπερηφάνειας" με 'στρέιτ' τριχωτούς άντρες να γκαρίζουν "είμαι άντρας και το κέφι μου…